Jak pisać na komputerze?

Jak włączysz edytor tekstu to się wyświetli na białym tle taka interesująca, mrugająca kreseczka (patrz: rys 1). Oznacza ona miejsce, gdzie będziemy pisać tekst. Pod ekranem jest taka prostokątna płytka z przyciskami (patrz: „klawiatura” na str. 125). Kiedy chcesz napisać, załóżmy, nazwę jakiejś swojej ulubionej drużyny to musisz nacisnąć przyciski „j”, „e”, „t” i „s”. [UWAGA! KOLEJNOŚĆ LITER MA DECYDUJĄCE ZNACZENIE!]. Przerwy między wyrazami robimy używając klawisza „spacja” (rys.2). Na końcu zdania zazwyczaj stawiamy kropkę, która znajduje się na prawo (patrz: „Prawo i Sprawiedliwość” Jarosława Kaczyńskiego rozdział 2 str. 38) od spacji. Zdarza się czasami, że musimy zapytać o coś, chociażby na Facebooku o zbliżające się sprawdziany. Między innymi dlatego wymyślono znak zapytania –„?”. Jest to klawisz, po którego lewej (patrz: „Handel w PRL”, rozdział 1 str. 6) stronie znajduje się już wspomniana wyżej kropka.

Na takie pytanie (zakończone znakiem zapytania) pada często odpowiedź, na końcu której widzimy wykrzyknik. Tutaj sytuacja się nieco komplikuje, niektórzy nie wiedzą o co chodzi, nie mają pojęcia co, jak i gdzie mają zrobić; panuje kompletny chaos, panika, strach przed nieznanym… (patrz: „Wewnątrzszkolny System Oceniania”). Do napisania wykrzyknika potrzebujemy aż dwóch klawiszy (a w gimnazjum na jedną klasę przypada tylko jeden!!!). Są to: „Shift” (znajdujący się na prawo od znaku zapytania) oraz „ 1” (jak łatwo obliczyć znajduje się przed „2”). Trzeba najpierw nacisnąć Shift, a później 1.

W przypadku, kiedy sytuacja jest bardzo dramatyczna, to na pytanie o sprawdziany ktoś może odpisać wielkimi literami (oznaczającymi krzyk). Pisze się tak trzymając Shift albo, przed napisaniem wypowiedzi, naciskając „Caps Lock” znajdujący się nad lewym shift’em (tak, są dwa. O bilokacji niektórych klawiszy można przeczytać w innym moim tekście).

Po pytaniu i odpowiedzi zazwyczaj osoba pytająca wyraża konsternację lub, co się częściej zdarza, używa partykuły wzmacniającej do okazania swoich emocji. Twórca komiksów zapisałby to mniej więcej tak: „@!?#&!%”.

Jeżeli odpowiedź otrzymana na pytanie o sprawdziany jest dłuższa, niż dwie linijki tekstu, nie używamy wtedy kropek, wykrzykników czy znaków zapytania. W takiej sytuacji przyjęło się pisanie grup znaków dobranych w przypadkowej kolejności. Wygląda to mniej więcej tak:

            Jkghfjd wersdfg jklnh,m gfvks vgfjkcj zsxdsrghsz zxswghj fghjkg huillgh

Przy tworzeniu tego typu wypowiedzi trzeba koniecznie zwracać uwagę na tempo pisania. Powinno się utrzymywać częstotliwość miarowego uderzania głową w klawiaturę.

SZ, 2012

Jedna myśl nt. „Jak pisać na komputerze?

  1. Kikimora

    Czytając Twój felieton czułam się mniej więcej jak przy czytaniu paradoksów Zenona z Elei: widzę, że cos nie gra, a mimo to argumenty są sensowne. Zrozumiałam też, jakie fałszywe jest moje motto „co masz zdobić jutro, zrób pojutrze – będziesz mieć 2 dni wolnego”. Teraz widzę, że w jednym i drugim przypadku będę miała wolne na wieczność, ponieważ zarówno jutro jak i pojutrze nigdy nie nadejdą. Co więcej, za pomocą analogii doszłam do przerażającego wniosku, że nigdy nie było „wczoraj”! Za tym kryje się cała masa nacechowanych pejoratywni myśli o tym, że nie wiem kim jestem, skąd pochodzę i dokąd zmierzam. Drogą dedukcji można dojść do stwierdzenia, że skoro nie będzie jutra, nie będzie też przyszłości, gdyż to, co dla nas obecnych jest przyszłością, dla nas „przyszłych” będzie teraźniejszością. Kolejna analogia – jeśli nie będzie to dla nas przyszłością, tylko teraźniejszością, czyżby to oznaczało, że w przyszłości (która nigdy nie będzie istnieć) to już nie będziemy my? Myślę, że jest to materiał na dłuższą wypowiedź pisemną „Nigdy nas nie było, nigdy nas nie będzie”. Masz ochotę podjąć ten temat?

    Odpowiedz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>